"...เรื่องวิกฤตน้ำมันในวาระประชาชน เวลาเราพูดถึงอะไรที่มันวิกฤตเรามักจะต่อด้วยวาระแห่งชาติ คือมันเหมือนกับว่าเราฝากความหวังไว้ที่อะไรไม่รู้ เมื่อเราพูดถึงประเทศชาติมันเหมือนกับว่ามันดู ABSTRACT มันไม่มีตัวตน และโดยส่วนใหญ่เราก็มักจะพูดถึงรัฐบาล พอพูดถึงวาระแห่งชาติ คือประชาชนไม่ต้องเกี่ยว เพราะว่ามันเป็นวาระแห่งชาติ และเมื่อมันเป็นวาระแห่งชาติก็เป็นหน้าที่ของรัฐบาลที่จะต้องเข้ามาแก้ไข รัฐบาลต้องมาดูแล มาเยียวยา  รัฐบาลต้องมาคิดว่าทำอย่างไรให้ราคาน้ำมันมันถูกลง เราในฐานะประชาชนก็คือยกภาระไปให้คนอื่น และโดยที่เราบอกว่าเราไม่เกี่ยว แต่ผมกำลังจะบอกว่าเรื่องของวิกฤตน้ำมันไม่ใช่วาระแห่งชาติ  หรือถ้ามันเป็นวาระแห่งชาติมันก็ไม่เพียงพอ  มันต้องเป็นวาระประชาชนด้วย วาระประชาชนก็คือพวกเราทุกคน แล้วถ้าจะแก้  คนที่แก้ได้คือประชาชน  คือผู้ใช้น้ำมันนั่นเอง   อย่าฝากความหวังไว้กับคนอื่น อย่าไปตั้งความหวังกับรัฐบาล อย่าไปตั้งความหวังกับกระทรวงพลังงาน อย่าไปตั้งความหวังกับรัฐมนตรีพลังงาน อย่าไปตั้งความหวังกับกลุ่มโอเปค อย่าไปตั้งความหวังกับสหรัฐ อย่าไปหวังว่าเขาจะบุกอิรักแล้วทำให้น้ำมันราคาถูก เรื่องของน้ำมัน เนื่องจากว่าเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับประชาชนจริง ๆ เพราะว่าชีวิตเรานั้นผูกพันกับเรื่องพลังงาน ถ้าเราเจอเรื่องวิกฤตแล้วเราอยากแก้ปัญหา อันดับแรกต้องแก้ที่ตัวเอง"